Praca semestralna i spotkania tutorskie

Czym jest praca semestralna

Widocznym efektem współpracy studenta i tutora jest praca semestralna.

Studenci ISM piszą pracę w każdym semestrze, w którym nie bronią pracy dyplomowej. Złożenie pracy semestralnej z recenzją tutora jest też obowiązkiem niezbędnym do zamknięcia sesji egzaminacyjnej.

Temat, zakres i formę pracy wspólnie ustala tutor i student. Mają w tym zakresie zupełną dowolność. Może być to więc na przykład klasyczna rozprawka, esej lub projekt. Chociaż najczęściej studenci ISM decydują się na prace pisemne, to w ramach pracy semestralnej przygotowywali też m.in. aplikacje mobilne, tomiki wierszy, graficzne i edytorskie projekty czy też reportaże w formie audio. Najważniejsze jest to, żeby praca była efektem indywidualnego zaangażowania studenta i żeby jej powstanie było dla niego rozwijającym wyzwaniem.

 

Jak wygląda „praca nad pracą” (moduł: Praca semestralna ISM)

Po każdej pracy pozostać powinien tekstowy ślad, dlatego przedsięwzięcia, które mają inną niż tekstową formę, wymagają dodatkowego raportu lub opracowania.

To, w jaki sposób powstaje praca semestralna jest też wynikiem umowy między studentem a tutorem. Ważne jest, żeby była ona efektem całosemestralnej pracy, a nie „ostatnim zrywem” przed zakończeniem sesji. Dlatego praca semestralna z recenzją powinny być przekazane do sekretariatu Kolegium ISM (drogą elektroniczną) do 15 marca w semestrze zimowy i do 25 września w semestrze letnim.

Tutorzy i studenci spotykają się w trakcie semestru, mniej więcej co dwa tygodnie, i dyskutują postępy nad pracą. Mogą pracować tak, jak dzieje się to w klasycznym brytyjskim tutoringu (patrz: kim jest tutor) – jest to z resztą działanie zbliżone do tego, co jak często odbywają się seminaria dyplomowe. Mogą wypracować sobie własny model działań, na przykład większą uwagę poświęcając na to, co przeczytane a nie napisane, zakładając, że ostateczne spisanie rezultatów badań jest finalnym etapem pracy.

Klasyczny esej oksfordzki ma niezaprzeczalne atuty – uczy krytycznego namysłu i kształtowania własnych opinii, zmusza do precyzyjnego opanowania badanego zagadnienia i jest też skutecznym sposobem zdobywania umiejętności retorycznych. Przed każdym spotkaniem student wysyła krótki tekst na ustalony temat (tutor podaje też zwykle bibliografię) – samodzielną całość lub fragment większej rozprawki. Ten tekst jest przedmiotem spotkania – tutor krytykuje, student broni swoich tez, inni (ewentualni) uczestnicy także mają prawo do komentarza. Ten model zwykle się sprawdza, wymaga jednak dużego zaangażowania obu stron.

Tutor, który ma pod swoją opieką kilku studentów może spotykać się z nimi jednocześnie albo indywidualnie (albo raz tak, raz tak) – wszystko zależy od ustalenia trybu pracy, a każde rozwiązanie ma swoje dobre i złe strony. Każdy student realizuje swój własny projekt pracy semestralnej, ale nie ma przeciwwskazań, żeby te działania łączyły się w większą całość. Szczególny tryb pracy zespołowej ma miejsce na studiach drugiego stopnia ISM – tam studenci pierwszego roku uczą się jak pracować w zespołach i wspólnie rozwiązywać problemy.

 

Formalny przebieg zaliczenia

Student przekazuje tutorowi ostateczną wersję pracy semestralnej w wersji elektronicznej. Tutor pisze recenzję, którą wysyła razem z pracą do studenta i do Kolegium ISM na adres tutor@us.edu.pl. oraz dokonuje wpisu w indeksie (ocenę w USOS uzupełni sekretariat Kolegium ISM). 

Recenzja – zwykle około jedna strona tekstu – powinna zawierać uwagi krytyczne do pracy i sprawozdanie z całego semestru współpracy. Istotne jest opisanie zarówno zaangażowania studenta jak i efektów, które przyniosła praca z tutorem. Ważne jest dostrzeżenie pozytywnych efektów współpracy i uwagi na temat niedostatków, nad którymi warto dalej pracować.
Recenzja jest dokumentem wewnętrznym Kolegium, nie będzie bez zgody udostępniana na zewnątrz, ale może być pomocna przy wydawaniu opinii na temat studenta, przy rozpatrywaniu jego wniosków (np. o dofinansowanie do uczestnictwa w konferencji) a także w postępowaniach administracyjnych.